روزى قيصر روم براى يكى از خلفاى عباسى طى نامه اى نوشت:ما در كتاب انجيل ديده ايم كه هر كس از روى حقيقت سورهاى بخواند كه خالى از هفت حرف باشد،خداوند جسدش را بر آتش دوزخ حرام مىكند و آن هفت حرف عبارتند از: (ث،ج،خ،ز،ش،ظ،ف)اما هـر چـه بـررسـى كـرديم،چـنـيـن سـورهاى را دركتابهاى تـورات و زبور و انجيل نيافتيم،آيا شما در كتاب آسـمـانـى خـود،چنيـن سورهاى را ديده ايد؟
خليفه عباسى،دانشمند و عالمان را خواست و از آنان اين مطلب را پرسيد،اما آنان نتوانستند پاسخى مناسب براى آن بيابند.
سرانجام تصميم گرفتند،كه جواب آن را از امام هادى(ع) بپرسند. امام هادى(ع) در پاسخ فـرمودند:آن سوره،سوره حمد اسـت كـه ايـن حـروف هـفـتـگـانـه در آن نـيـسـت .بـعـضـى از امـام(ع)پرسيدند:علت اين كه اين حروف در سوره حمد وجود ندارد،چيست؟
امـام(ع) فـرمــودنـد:حـرف «ث» اشـاره بـه ثـبــور(هلاكت)، حـرف «ج» اشـاره به جحيم(نام يـكـى از دركات جهنم) و حرف «خ» اشاره به خبيث(بدبختى) و حرف «ظ» اشاره به ظلمت(تاريكى) و حرف «ف» اشاره به آفت است.
خليفه پس از شنيدن پاسخ امام(ع) و تـوضيحاتى كـه داده بــودنـد،آن مــطــلــب را بــراى قـيــصــر روم نــوشــت.قــيــصــر روم پــس از دريــافــت نــامــه و خواندنـش،خـوشحال شد و اسـلام آورد و مسلـمـان شد،و روزى كه از دنيا رفت،مسلمان بود.
