فردی از پروردگار در خواست کرد تا به او بهشت و جهنم را نشان دهد، خداوند پذيرفت او را وارد اتاقی نمود که جمعی از مردم در اطراف ديگ بزرگ غذا نشسته بودند. همه گرسنه نا اميد و در عذاب بودند. هر کدام قاشقی داشت که به ديگ می رسيد، ولی دسته قاشقها بلند تر از بازوی آنها بود به طوری که نمی توانستند قاشق را به دهانشان برسانند، عذاب آنها وحشتناک بود!
آنگاه خداوند گفت: اکنون بهشت را به تو نشان می دهم.او به اتاق ديگری که درست مانند اولی بود وارد شد، ديگ غذا... جمعی از مردم... همان قاشقهای دسته بلند... لی در آنجا همه شاد و سير بودند. آن مرد گفت: نمی فهمم!!! چرا مردم اينجا شادند، در حالی که در اتاق ديگر بد بختند؟ با آنکه همه چيزشان يکسان است؟ خداوند تبسمی کرد و گفت: خيلی ساده است، در اينجا آنها ياد گرفته اند که يکديگر را تغذيه کنند، هر کسی با قاشقش غذا در دهان ديگری می گذارد، چون ايمان دارد که: کسی هست که در دهانش غذايی بگذارد...

اصل اول: در زندگي، همه چيز عادلانه نيست، بهتر است با اين حقيقت کنار بياييد.
اصل دوم: دنيا براي عزت نفس شما اهميتي قايل نيست. در اين دنيا از شما انتظار مي‌رود که قبل از آن‌که نسبت به خودتان احساس خوبي داشته باشيد، کار مثبتي انجام دهيد.
اصل سوم: پس از فارغ‌التحصيل شدن از دبيرستان و استخدام، کسي به شما رقم فوق‌العاده زيادي پرداخت نخواهد کرد. به همين ترتيب قبل از آن‌که بتوانيد به مقام معاون ارشد، با خودرو مجهز و تلفن همراه برسيد، بايد براي مقام و مزايايش زحمت بکشيد.
اصل چهارم: اگر فکر مي‌کنيد، آموزگارتان سختگير است، سخت در اشتباه هستيد. پس از استخدام شدن متوجه خواهيد شد که رئيس شما خيلي سختگيرتر از آموزگارتان است، چون امنيت شغلي آموزگارتان را ندارد.
اصل پنجم: آشپزي در رستوران‌ها با غرور و شأن شما تضاد ندارد. پدر بزرگ‌هاي ما براي اين کار اصطلاح ديگري داشتند، از نظر آنها اين کار «يک فرصت» بود.
اصل ششم: اگر در کارتان موفق نيستيد، والدين خود را ملامت نکنيد، از ناليدن دست بکشيد و از اشتباهات خود درس بگيريد.
اصل هفتم: قبل از آنکه شما متولد بشويد، والدين شما هم جوانان پرشوري بودند و به قدري که اکنون به نظر شما مي‌رسد، ملال‌آور نبودند.

زندگي كه صرف اشتباه‌كردن شود ارزش‌والاتري دارد تا اين‌كه صرف هيچ كاري نگردد.
انسان‌ها دوگونه‌اند ياخود را با شرايط وفق مي دهند يا شرايط را با خود موافق و مناسب مي سازند و تمام پيشرفت آدمي مرهون گونه دوم است

انسان خوشبخت نمي شود اگر براي خوشبختي ديگران نکوشد

سخنران در حالي که يک بيست دلاري را بالاي سر دست برده بود از 200نفر حاضردر سمينارپرسيد چه کسي اين 20دلاري را مي خواهد.همه دستها را بالا بردند بعد پول را چماله کرد و دوباره گفت :
هنوز کسي هست که اين 20دلاري را بخواهد باز همه دستها را بالا بردند سپس اسکناس را روي زمين انداخت و با پا پول را مچاله کرد وباز هم گفت: کسي پول را مي خواهد.دستها همچنان بالا بود.سخنران گفت دوستان من شما همگي درس ارزشمندي را ياد گرفتيد.در واقع چه اهميتي دارد که من اين 20دلاري را چه کار کنم مهم است که شما هنوز ان را مي خواهيد چون ارزش ان کم نشده است.اين اسکناس هنوز 20دلار مي ارزد. ما در زندگي ممکن است به خاطر شرايطي زمين بخوريم و مچاله و کثيف شويم و احساس کنيم که بي ارزش شده ايم.اما اصلا مهم نيست که چه اتفاقي افتاده است مهم اين است شما هرگز ارزش خود را از دست نداده ايد چون هنوز کساني هستند که شما را دوست داشته باشندوخداوندهيچگاه بنده اش را فراموش نمي کند.

منبع

ابتدا تو را نادیده میگیرند، سپس مسخره ات میکنند و بعد با تو می جنگند. ولی در نهایت پیروزی از آن توست.
م. گاندی

١-هنگام ازدواج بيشتر با گوش هايت مشورت كن تا با چشم هايت.( ضرب المثل آلمانی)
٢ - مردی كه به خاطر " پول " زن می گيرد، به نوكری می رود. ( ضرب المثل فرانسوی )
۳- لياقت داماد ، به قدرت بازوی اوست . ( ضرب المثل چينی )
۴- زنی سعادتمند است كه مطيع " شوهر" باشد. ( ضرب المثل يونانی )
٥- زن عاقل با داماد " بی پول " خوب می سازد. ( ضرب المثل انگليسی )
٦- زن مطيع فرمانروای قلب شوهر است. ( ضرب المثل انگليسی )
٧- زن و شوهر اگر يكديگر را بخواهند در كلبه ی خرابه هم زندگی می كنند. ( ضرب المثل آلمانی )
٨ - داماد زشت و با شخصيت به از داماد خوش صورت و بی لياقت . ( ضرب المثل لهستانی )
٩- دختر عاقل ، جوان فقير را به پيرمرد ثروتمند ترجيح می دهد. ( ضرب المثل ايتاليايی)
١٠ -داماد كه نشدی از يك شب شادمانی و عمری بداخلاقی محروم گشته ای .( ضرب المثل فرانسوی )
١١- دو نوع زن وجود دارد؛ با يكی ثروتمند می شوی و با ديگری فقير. ( ضرب المثل ايتاليايی )

وقتي زن نداري فقط زن نداري . ولي وقتي زن داري فقط زن داري ( سقراط )

 ادامه مطلب...

لازمه شاد بودن انجام دادن کارهایی نیست که دوست داریم! دوست داشتن کارهایی است که انجام می دهیم!!!

از امیر المومنین(ع) آمده که : « ای انسان خود را جرثومه کوچکی می پنداری ولی در تو دنیای عظیمی نهفته است!»